570 178 170
Poniedziałek, Wtorek i Czwartek 7.00-21.30, Środa 13.00-21.00 i Piątek 9.00-18.00

"Powięź - nieskończona sieć"

 

Powięź

 

Jest to termin odnoszący się do szeroko pojętej tkanki łącznej. Powięzi tworzą nieprzerwany system napięciowy, który rozciąga się w całym ciele człowieka. Pokrywają one oraz łączą wszystkie struktury ciała i są nieskończoną siecią, tworzą w pewnym sensie „ubranie” naszego ciała jako całości oraz poszczególnych narządów naczyń krwionośnych, nerwów i mięśni.

Żeby lepiej zobrazować sobie strukturę o której pragnę w tym miejscu napisać proszę wyobrazić sobie mięso w trakcie przygotowywani posiłku posiada ono cienką błonę która je otacza, a także patrząc na stek, widzimy białe przegrody trudne to przerwania/przegryzienia (przepraszam wegan) – to właśnie są włókna powięzi. Dokładniej powięź obrazuje poniższy film:

 

https://www.youtube.com/watch?v=eW0lvOVKDxE

 

Powieź dzieli mięśnie między sobą oraz w obrębie jednego mięśnia dzieli go na poszczególne włókna, działając jak rusztowanie dla niego nadające mu kształt i kierunek przebiegu włókien.

 

Badania nad powięzią rozpoczęły się około 30 lat temu i obecnie obserwuje się ich renesans. Ośrodki w Niemczech i Włoszech publikują coraz więcej badań w tej dziedzinie szczególnie dzięki wysiłkom dr Roberta Schleip oraz rodziny Stecco (twórcy metody manipulacji powięzi – FM).Ciekawi fakt, że to Stephen Typaldos amerykański osteopata jeszcze w czasach kiedy o powięzi mówiło się mało a dostęp do skomplikowanych metod badawczych był trudny stworzył model leczenia oparty o dystorsje powięziowe – obecnie jedna z dwóch najskuteczniejszych metod pracy z powięzią – FDM (Fascial Distortion Model).

 

Poskutkowało to zebraniem grupy ludzi z różnych gałęzi nauki i o różnych specjalizacjach od biologów, przez lekarzy, biochemików, fizjoterapeutów, osteopatów i innych i utworzyć cyklicznie odbywający się kongres powięziowy mający na celu zgłębiać i ujednolicać wiedzę na temat tej wspaniałej struktury.

 

Zasadniczym problemem we wcześniejszym poznaniu układu powięziowego był fakt iż system powięziowy w trakcie badań sekcyjnych dzięki którym rozszerzamy wiedzę o anatomii ulegał odwodnieniu, zaś po przecięciu powłok ciała opadał i „sklejał się przez co nie przypisywano mu żadnej istotnej roli. Dopiero francuski lekarz J. C. Gimbertau autor filmu powyżej jako pierwszy w trakcie operacji podskórnych na żywym organiźmie z wykorzystaniem precyzyjnej kamery odkrył piękno i złożoność sieci powięziowej.

 

W zależności od specjalisty oraz w zależności od metod jakimi pracują od lekarzy przez osteopatów i fizjoterapeutów istnieje różna nomenklatura odnośnie powięzi przez lekarzy jeszcze często bywa pomijana, a nazywają ją tkanką łączną ogólnie u pozostałych różnice istnieją w obrębie metod lecz obie grupy wiążą z powięzią większość dolegliwości z jakimi zgłaszają się pacjenci.

 

 

Kwas hialuronowy (HA – hyaluronic acid)

 

Jest to „substancja” a dokładnie glikozoaminoglikan najpowszechniej występujący w tkance łącznej luźnej która rozpościera się pomiędzy warstwami powięzi powierzchownej i głębokiej. Nie można o nim nie wspomnieć ze względu na jego funkcje do których należą:

 

 

Wymiana HA następuje co 2-4 dni, a nie jak w przypadku innych substancji z tej rodziny co 7-10 przez co musi on pozostawać aktywny i w przypadku redukcji istoty podstawnej daje dolegliwości bólowe oraz ograniczenie funkcji.

Zwiększona lepkość ze względu na uraz lub istniejące ograniczenie funkcji powoduje częste w tych przypadkach wrażenie sztywności rano, zwiększonych dolegliwości po przebudzeniu lub długim bezruchu.

 

 

Funkcje powięzi

 

 

Transmisja sił i amortyzacja

Pozwala na absorpcję sił poprzez system transmitujący siły pomiędzy poszczególnymi przegrodami międzymięśniowymi, błonami międzykostnymi a samą kością i torebką stawową. Dzięki temu system amortyzacji tkanek miękkich i kostnej posiada globalny system obronny na siły zewnętrzne.

 

Narząd czucia

Nie jest ona jedynie opakowaniem, ale również narządem czucia, przenosi ona wrażenia bólowe (nocyceptywne) za pomocą zlokalizowanych w niej receptorów. Jest ona pod tym względem systemem ostrzegania jak kontrolki w samochodzie dzięki któremu określając rodzaj bólu i jego umiejscowienie jesteśmy w stanie dać terapeucie FDM niezbędne do skutecznego i szybkiego leczenia informację o stanie układu mięśniowo – powięziowego.

 

Narząd kontroli napięcia mięśniowego

Poza tym bierze ona udział w pracy mięśni przez zlokalizowane w jednostkach mięśniowo – powięziowych receptory zbierające i katalizujące informację zwrotną do mięśnia regulując jego prace, są to:

 

- ciałka Rufiniego

- ciałka Paciniego

- receptory Golgiego

- wolne zakończenia nerwowe

 

Dzięki nim reagujemy na siły zewnętrzne i wewnętrzne co pozwala nam dostosować siłę i zaangażowanie mięśni adekwatnie do sytuacji, a także pozwala regulować napięcia pomiędzy mięśniami antagonistami (mięśnie o przeciwnych funkcjach np. prostowniki i zginacze stawu kolanowego lub rotatory zewnętrzne i wewnętrzne stawu barkowego).

 

Transport

To w powięziach tworzących przegrody międzymięśniowe i nie tylko biegną naczynia krwionośne i limfatyczne oraz nerwy, prawidłowe napięcie i praca mięśni umożliwia normalny przepływ krwi, limy oraz impulsów elektrycznych tam gdzie powinny. W przeciwnym razie możemy mieć do czynienia z zaburzeniami czucia, drętwieniami lub innymi problemami pseudoneurologicznymi lub zaburzeniami krążenia.

Często w okolicy zaburzenia funkcji bądź starego urazu możemy dostrzec zmiany naczyniowe np. „pajączki” czyli powierzchowne żylaki lub problemy z czuciem lub opuchlizną na które na co dzień nie zwracamy uwagi

 

 

Podział Powięzi

 

Powięź dzieli się na 3 grupy w zależności od miejsca ich występowania, struktury oraz funkcji w naszym organizmie:

 

  1. powięź powierzchowna – nazywana także tkanką łączną luźną, leży w warstwie podskórnej i jest bogata w komórki tłuszczowe i rozciąga się po całym ciele, biegną w niej naczynia krwionośne, limfatyczne oraz nerwy.

     

  2. powięź głęboka – jest położona pod powięzią powierzchowną i dzieli się na warstwę powierzchowną rozciągającą się po ciele jak druga skóra oraz na warstwę wewnętrzną powiązaną z mięśniami, więzadłami i kośćmi czasami występuję również warstwa środkowa.

     

  3. namięsna – otacza każdy pojedynczy mięsień i razem z omięsną i śródmięsną tworzy włóknisty szkielet mięśnia to znaczy:

    - przegrody międzymięśniowe

    - pochewki ścięgniste

    - rozcięgna (dłoniowe, podeszwowe, bicepsa, piersiowo-lędźwiowe)


Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /demo/wp-content/themes/websitetheme/single.php on line 35